Een nooit gezien deelnemersveld, doordrenkt van wereldsterren uit de verste windstreken zoals Korea, Vietnam, Zuid-Amerika, Egypte, Turkije, was afgereisd naar het Franse Blois, ten zuiden van Orléans.
Een blok van de allerbeste Europese driebanders vervoegde hen, waaronder Marco Zanetti, Torbjorn Blomdahl, Dick Jaspers, Martin Horn, stuk voor stuk meervoudige ex-wereldkampioenen. Aan een gelijkaardige favorietenrol namens onze eigen Belgische deelnemers, wordt nooit getwijfeld. De archieven bulken van hun behaalde palmaressen.
Achter de legendarische Raymond Ceulemans en diens 21 wereldtitels behaalde Frédéric Caudron in 2025 in Lint zijn 4de titel en bleef Eddy Merckx op zijn honger zitten na diens 2 wereldtitels in 2006 (St Wendel) en 2012 (Porto), met daar bovenop een zilveren medaille tegen Caudron vorig jaar en onlangs in maart 2026 terug een zilveren plak toen Peter Ceulemans in Antalya Europees kampioen werd.
Roland Forthomme, 2x winnaar van een wereldbekermanche in 2005 en 2006 en winnaar van de Memorial Sang Lee in New York in 2008, maakte het ijzersterk kwartet van Belgen deelnemers compleet. Onderdoen voor de rest van de wereld is ook nu nog steeds geen optie.
Toen Frédéric Caudron de rol moest lossen na verlies in de kwartfinales tegen de Egyptische N° 1, Sameh Sidhom, werd deze ook een moeilijk te verorberen maaltijd voor Eddy Merckx in hun halve finale, uiteindelijk met nipt succes voor Merckx. De zegetocht die hieraan voorafging vertaalde zich in de dubbele uitschakeling van eerst het nummer 1 van de wereld Cho Myung Woo (8ste finale), nadien van opkomend Koreaans talent Son Jun Hyuk (kwartfinale). Nadat ook Peter Ceulemans de duimen diende te leggen tegen de zoveelste der Koreanen, Heo Jung Han, zag Eddy Merckx de kans om, 14 jaar na zijn 2de wereldtitel in Porto, opnieuw toe te slaan.
Ook nu was zijn tegenstander, de Vietnamees Bao Phuong Vinh, een voormalige wereldkampioen (2023), die steeds onbevreesd de wapens opneemt, maar uiteindelijk moest buigen na prachtseries van 15 en 9 (slotserie) op fluwele wijze gepresenteerd door onze eigen Eddy Merckx.
Hun beider prestaties tijdens de finalewedstrijd (50-39 in respectievelijk 19 en 18 beurten) hoeven geen verdere commentaar. Een overgelukkige, ondertussen 58-jarige, Eddy Merckx is wederom de beste driebander van de wereld. Of het nationale nieuws dit wereldkundig zal maken op zondagavond 27 september 2026, een moment waarop noch Remco Evenepoel noch Wout Van Aert zich op gelijkaardige wijze hebben kunnen kronen in het wielrennen, blijft de hamvraag voor eenieder of er ooit de verdiende aandacht zal worden geschonken namens de nieuwsankers. Bilhart blijft hierin hoopvol.
De door Eddy in Blois behaalde prestatie verdient de allerhoogste erkenning namens onze vzw.
